شمارهٔ ۷۹ عطار

ردیف احتمالی: تو تواند بودنقافیه: ـای۳ از ۳ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«تو تواند بودن» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

• پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد
• ردیف بلند (سه واژه یا بیشتر)
• شمار مصرع‌های بررسی‌شده کم است

پایان مصرع‌ها

1. بودنبودن
2. ممکنبودن

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.