شاعر

باباطاهر

۳۶۸ شعر و نوشته از باباطاهر در ۱ اثر و مجموعه؛ بزرگ‌ترین‌ها: دوبیتی‌ها.

۳۶۸ شعر: ۳۶۶ شعر در ۱ مجموعهٔ اصلی و ۲ شعر مستقل (بدون مجموعه). شمار، تعداد شعر یا متن مستقل و یکتاست.

شعر منتشرشده
۳۶۸
اثر و بخش اصلی
۱
قالب شعری
۳
تصویرسازی هنری انتزاعی با مضمون کوه و دوبیتی برای معرفی باباطاهر

کتابخانهٔ آثار

کتابخانهٔ آثار باباطاهر

۱ اثر و مجموعه با ۳۶۶ شعر منتشرشده. هر کتاب را بردارید تا از نخستین شعرش در کتاب‌خوان دیوان‌سرا بخوانید؛ فهرست متنی همهٔ آثار هم پایین همین بخش آمده است.

قفسه‌های آثار باباطاهر

پرش به فهرست متنی آثار

قفسه و جلدها بازآفرینی هنری‌اند؛ هر جلد به نخستین شعر همان اثر پیوند دارد.

فهرست آثار باباطاهر

دربارهٔ باباطاهر

باباطاهر عریان همدانی

شناخته‌شده با نام‌های: بابا طاهر، باباطاهر عریان، باباطاهر همدانی، طاهر عریان، Bābā Ṭāher ʿOryān، Baba Tahir، Baba Taher، Baba Tahir Uryan

باباطاهر، معروف به «عریان»، عارف و شاعری از همدان است که منابع او را در سدهٔ پنجم قمری (یازدهم میلادی) می‌دانند، هرچند تاریخ زندگی‌اش دقیقاً معلوم نیست. شهرت او به دوبیتی‌هایی است که به گویشی کهن از غرب ایران سروده شده و به وزنی ساده‌تر از رباعی است. روایت دیدار او با طغرل سلجوقی را کهن‌ترین منبع، یعنی راحة‌الصدور، آورده است؛ بسیاری از داستان‌های دیگرش افسانه‌وار و انتساب بخشی از اشعارش نامطمئن است.[^s1][^s4][^s5][^s10]

زندگی و روایت‌های آن

نام و لقب. نام او در منابع «طاهر» و بیشتر «باباطاهر» است. دائرةالمعارف بزرگ اسلامی می‌گوید لقب «عریان» دست‌کم تا اواسط سدهٔ نهم قمری در هیچ منبع کهنی همراه نام او دیده نمی‌شود.[6] یادداشت وب‌گاه گلها نیز همین را می‌گوید: لقب «عریان» در منابع کهن نیامده و کهن‌ترین ثبتش به اواسط سدهٔ پانزدهم میلادی برمی‌گردد.[10] بنابراین نمی‌توان پنداشت که این لقب در زمان خود شاعر رایج بوده است. همان یادداشت لقب «بابا» را نشانهٔ احترام و هم‌ردیف «پیر» و «شیخ» می‌داند[10]، در حالی که هرون‌آلن همین پیشوند را بیشتر نشانهٔ حالت درویشی و قلندری می‌شمرد، نه مقام بالا در میان صوفیان.[9] برداشت هرون‌آلن از «عریان» نیز این است که احتمالاً درویش مجذوبی بوده که در کوچه‌های همدان می‌گشته؛ این برداشتی تفسیری است و به شواهد کهن متکی نیست.[9] وب‌گاه گلها لقب را بیشتر نشانهٔ رها شدن از وابستگی‌های دنیوی می‌داند و می‌افزاید معنای تحت‌اللفظی آن، یعنی گشتن با پای و سر برهنه، بعدها پدید آمده است.[10]

زمان زندگی. در بخش «اختلاف منابع» به تفصیل آمده است. خلاصه آنکه دائرةالمعارف بزرگ اسلامی بازهٔ تقریبی ۳۶۰ تا ۴۵۰ قمری را آورده[5]، بریتانیکا حدود ۱۰۰۰ تا پس از ۱۰۵۵ میلادی را[4]، و ایرانیکا روایت راحة‌الصدور دربارهٔ دیدار با طغرل را که زمان آن را میان ۱۰۵۵ و ۱۰۵۸ میلادی قرار می‌دهد، روایتی با «طنین حقیقت» می‌خواند.[1]

دوره و زمینهٔ ادبی

اگر زمان زندگی باباطاهر را همان سدهٔ پنجم قمری بدانیم، او در دوره‌ای می‌زیسته که در همدان و جبال سلسله‌های محلی و سپس سلجوقیان حکومت می‌کردند. یکی از چکیده‌های دائرةالمعارف بزرگ اسلامی می‌گوید او در دورهٔ تسلط دیلمیان و کردها بر ولایات جبال ظهور کرده است.[5] این مطلب با گزارش رضاقلی‌خان هدایت در «مجمع‌الفصحا» سازگار است که او را از شیوخ کهن و دورهٔ دیلمیان می‌شمرد؛ هرون‌آلن همین نظر را (که باباطاهر معاصر سلاجقه نبوده) آورده، اما می‌گوید مأخذ آن را مؤلف ذکر نکرده است.[9] ایرانیکا در برابر، روایت راحة‌الصدور را معتبر می‌شمارد که او را در دورهٔ سلجوقی نشان می‌دهد.[1]

سبک و زبان

دوبیتی و تفاوت آن با رباعی

از کجا بخوانیم

این پیشنهاد بر قالب‌ها و اثرها بنا شده، نه بر شهرت.

نویسنده و بازبین
تیم تحریریه دیوان‌سرا
تاریخ تدوین
تاریخ بازبینی
انتشار
نسخهٔ محتوا
۱

زندگی‌نامهٔ کامل، اختلاف منابع و فهرست منابع ‹

پرسش‌های رایج دربارهٔ باباطاهر

باباطاهر چه زمانی می‌زیست؟

دقیقاً معلوم نیست. ایرانیکا می‌گوید برآوردها از سدهٔ چهارم تا هفتم قمری می‌رسد،[1] دائرةالمعارف بزرگ اسلامی بازهٔ تقریبی ۳۶۰–۴۵۰ قمری را می‌آورد[5] و بریتانیکا حدود ۱۰۰۰ تا پس از ۱۰۵۵ میلادی را.[4] مبنای رایج‌ترین برآورد، روایت راحة‌الصدور دربارهٔ دیدار با طغرل است.[1]

دوبیتی با رباعی چه فرقی دارد؟

بنا بر ایرانیکا، دوبیتی‌های باباطاهر در وزنی ساده‌تر از وزن معمول رباعی سروده شده‌اند.[1] هرون‌آلن آن را گونه‌ای ساده از هزج مسدس محذوف می‌داند و می‌گوید ایرانیان همچنان آن‌ها را «رباعی» می‌نامند.[9] ایرانیکا نیز می‌گوید در عمل هر دو اصطلاح به شعرهای کوتاه با ویژگی‌های صوری متنوع اشاره می‌کنند.[8]

باباطاهر به کدام زبان یا گویش سروده است؟

منابع هم‌رأی نیستند. گویش را لری، مازندرانی، راجی/ری و گورانی دانسته‌اند؛ پژوهش اخیر اکبری مفاخر (۱۴۰۲) زبان قدیم همدان و دوبیتی‌های او را گورانی می‌داند. ایرانیکا نام «فهلویات» را نشانهٔ تصور پیوند آن با پهلوی می‌داند.[2][7][9]

آیا باباطاهر واقعاً با طغرل بیگ دیدار کرد؟

کهن‌ترین گزارش این دیدار در «راحة‌الصدور» (حدود ۶۰۰ قمری) آمده و ایرانیکا آن را معتبرتر از روایت‌های دیگر می‌شمارد، اما آن را مبتنی بر شنیده‌ها هم می‌داند.[1][9] ایرانیکا آن را روایتی با «طنین حقیقت» اما مبتنی بر شنیده‌ها می‌داند؛ پس بهتر است روایتی کهن و نسبتاً معتبر، ولی نه قطعی، تلقی شود.

آیا همهٔ دوبیتی‌های منسوب به او از اوست؟

نه لزوماً. ایرانیکا می‌گوید بسیاری از دوبیتی‌ها در دیوان شاعران دیگر هم هست و چاپ دستگردی هفتاد چهارپارهٔ مشکوک‌تر را جدا کرده است.[1] گلها هم از آمیختگی و تحریف سخن می‌گوید.[10]

«عریان» به چه معناست و از کجا آمده است؟

عریان به معنای برهنه است. این لقب تا اواسط سدهٔ نهم قمری در منابع کهن همراه نامش نیامده است[6]؛ هرون‌آلن آن را نشانهٔ درویشی مجذوب می‌داند[9] و گلها آن را نشانهٔ پرهیز از وابستگی‌های دنیوی.[10] هیچ‌یک از این تفسیرها در منابع کهن تأیید نشده است.

آرامگاه او کجاست؟

در همدان؛ ایرانیکا و بریتانیکا هر دو آن را در همدان گزارش می‌کنند و ایرانیکا نخستین یادکردش را در «نزهة‌القلوب» می‌داند.[1][4]

اثر منظوم

۳۶۶ مورد در این آرشیو منتشر شده است.

آغاز اثر
ببندم شال و می‌پوشم قدک رابنازم گردش چرخ و فلک را
دوبیتی شمارهٔ ۱، خواندن کامل
راهنمای مطالعه

از کجا شروع کنم؟

چند ورودی واقعی به آرشیو؛ هر کدام به نخستین صفحهٔ مسیر می‌رسد.

  1. آغاز دوبیتی‌ها

    از «دوبیتی شمارهٔ ۱» شروع کنید؛ دوبیتی‌ها ۳۶۶ مورد دارد.

گزیده

آغاز آثار

ابتدای هر اثر باباطاهر، با پیوند به متن کامل.

جست‌وجو

یک بیت، مطلع یا شمارهٔ شعر را بنویسید؛ نتیجه‌ها فقط از آثار باباطاهر می‌آید.

قالب‌ها

قالب‌های شعری باباطاهر

  • سایر قالب‌ها۳۶۶
  • غزل۱
  • قصیده۱

اشعار مستقل

کشف بیشتر

شاعران هم‌قالب در این آرشیو

آنچه در این آرشیو از قالب‌های باباطاهر دارد، نزد این شاعران هم هست؛ پیوند هر مورد به صفحهٔ همان شاعر می‌رود.

پرسش و پاسخ

پرسش‌های متداول

آثار باباطاهر در این آرشیو شامل چه بخش‌هایی است؟

دوبیتی‌ها (۳۶۶ شعر).

چه قالب‌های شعری از باباطاهر در دسترس است؟

سایر قالب‌ها (۳۶۶)، غزل (۱)، قصیده (۱).