شاعر

ناصرخسرو

۶۳۵ شعر و نوشته از ناصرخسرو در ۶ اثر و مجموعه؛ بزرگ‌ترین‌ها: دیوان اشعار، خوان الاخوان، سفرنامه.

۶۳۵ شعر: ۶۳۵ شعر در ۶ مجموعهٔ اصلی. شمار، تعداد شعر یا متن مستقل و یکتاست.

شعر منتشرشده
۶۳۵
اثر و بخش اصلی
۶
قالب شعری
۵
تصویرسازی هنری انتزاعی با مضمون راه دراز و هفت منزل برای معرفی ناصرخسرو
۶۳۵ شعر در آرشیو

ناصرخسرو قبادیانی

۶۳۵ شعر از ناصرخسرو را در ۶ اثر و مجموعه می‌خوانید (نثر ۳۱۴، قصیده ۲۸۱، رباعی ۴، قطعه ۱). هر شعر منبع و نشانی ثابت خودش را دارد.

تصویرسازی هنری انتزاعی با مضمون راه دراز و هفت منزل برای معرفی ناصرخسرو قبادیانی

کتابخانهٔ آثار

کتابخانهٔ آثار ناصرخسرو

۶ اثر و مجموعه با ۶۳۵ شعر منتشرشده. هر کتاب را بردارید تا از نخستین شعرش در کتاب‌خوان دیوان‌سرا بخوانید؛ فهرست متنی همهٔ آثار هم پایین همین بخش آمده است.

دربارهٔ ناصرخسرو

ابومعین حمیدالدین ناصر بن خسرو بن حارث قبادیانی مروزی

شناخته‌شده با نام‌های: ناصر خسرو، ناصر خسرو قبادیانی، حکیم ناصرخسرو، حجت، شاه ناصر خسرو، سید شاه ناصر خسرو، حضرت پیر، Nāṣir-i Khusraw، Nasir Khusraw، Nāṣer-e Ḵosraw، Nosiri Khusrav

ناصرخسرو قبادیانی (زادهٔ ۳۹۴ قمری / ۱۰۰۴ م، قبادیان در ناحیهٔ مرو) شاعر و اندیشمند اسماعیلی سدهٔ پنجم قمری بود. او پس از خوابی که در گزارش خودش آمده، از کار دیوانی کناره گرفت، از ۴۳۷ تا ۴۴۴ قمری سفر کرد و به قاهره رسید، حجت خراسان شد و سپس در یمگان بدخشان پناه گرفت. دیوان قصاید و سفرنامه و چند اثر فلسفی منثور از اوست؛ سال مرگش در منابع از حدود ۴۶۹ تا ۴۸۱ قمری گزارش شده است.[^s1][^s2][^s4]

زندگی و روایت‌های آن

نام و خاندان. هانسبرگر نام کامل او را «ابومعین حمیدالدین ناصر بن خسرو بن حارث قبادیانی مروزی» می‌نویسد.[1] هنزایی نسبت‌های «مازندرانی» و «یمگی (یمگانی)» را نیز برای او می‌آورد.[2] به نوشتهٔ هانسبرگر، او از خانواده‌ای سرشناس بود که چند تن از اعضایش در دستگاه اداری سلجوقی کار می‌کردند.[1] هنزایی خاندان او را از زمین‌داران و دیوانیان می‌شمارد و زادگاهش را قبادیان در کناره راست آمودریا می‌نویسد.[2] مدخل «دائرةالمعارف دین» می‌گوید او در علوم زمانهٔ خود آموزش دید، در دربار غزنوی مقام دیوانی داشت و در سرگذشت خودنوشتش زندگی‌ای آمیخته با خوش‌گذرانی را وصف کرده است.[5]

کار دیوانی و تحصیل. نوشته‌های ناصرخسرو نشان می‌دهد که آموزش گسترده‌ای دیده بود؛ هنزایی می‌گوید همین آموزش راه او را به دیوان‌سالاری سلجوقی باز کرد.[2] هانسبرگر می‌نویسد که سلطان سلجوقی، چغری‌بیگ، در ۴۲۸ قمری (۱۰۳۶ م) مرو را از دست غزنویان گرفت و ناصرخسرو در ۴۳۷/۱۰۴۵–۱۰۴۶، به تصریح خودش، مأمور بلندپایهٔ خزانهٔ چغری‌بیگ بود؛ از همین رو احتمال دارد پیش‌تر در یکی از دربارهای قلمرو غزنوی هم تجربه اندوخته باشد، هرچند به گمان هانسبرگر نه در خود غزنه.[1]

دوره و زمینهٔ ادبی

ناصرخسرو در دوران گذار قدرت از غزنویان به سلجوقیان در خراسان می‌زیست. هانسبرگر یادآور می‌شود که حکومت سلسله‌ای از نظامیان ترک بر سرزمین‌های فارسی‌زبان، دنیای درباری و روحانیان ریاکار از موضوعات تکرارشوندهٔ گله‌گزاری در شعر اوست.[1] در همین حال، فاطمیان در مصر خلافتی با ادعای امامت اسماعیلی برپا داشته بودند؛ ناصرخسرو در شعر خود فقط دو حاکم را می‌ستاید: مستنصر بالله فاطمی و امیر بدخشان، یعنی پشتیبان محلی خود.[1] در یادداشتی از یکی از فصل‌های همان کتاب (نویسندهٔ فصل تعیین نشد) آمده است که به گفتهٔ یان ریپکا قصاید او «تهی از مدح» است و ستایش مستنصر و ابوالمعالی علی بن اسد استثنا است.[1]

سبک و زبان

قصیده. هانسبرگر قصیده را قالب محبوب ناصرخسرو می‌داند و می‌نویسد دیوان او به تصحیح مینوی و محقق بیش از ۲۳۰ قصیده و چهل یا شصت قطعهٔ کوتاه و چیستان دارد که روی هم نزدیک به ۱۱٬۰۰۰ بیت است. او قصاید خود را معمولاً چهل تا پنجاه بیت نگه می‌داشت و بلندترین قصیده‌اش ۱۳۱ بیت است.[1]

از کجا بخوانیم

این پیشنهاد بر اساس گونه و اثر است، نه بر اساس محبوبیت.

نویسنده و بازبین
تیم تحریریه دیوان‌سرا
تاریخ تدوین
تاریخ بازبینی
انتشار
نسخهٔ محتوا
۱

زندگی‌نامهٔ کامل، اختلاف منابع و فهرست منابع ‹

پرسش‌های رایج دربارهٔ ناصرخسرو

ناصرخسرو که بود و کی و کجا زاده شد؟

شاعر و اندیشمند اسماعیلی فارسی‌زبان که بنا بر منابع در ۳۹۴ قمری (۱۰۰۴ م) در قبادیان، از توابع مرو در خراسان، زاده شد.[1][7]

«خواب» ناصرخسرو چه بود؟

در گزارش سفرنامه، کسی در خواب او را به‌خاطر شرابی که خرد را می‌برد سرزنش کرد و به او گفت چیزی بجوید که عقل را بیفزاید؛ آن‌گاه با دست به سوی قبله اشاره کرد.[2] هنزایی همین رخداد را آغاز دگرگونی زندگی او می‌داند که به ترک کار دیوانی و سفر انجامید.[2]

سفر او چقدر طول کشید و چه مسیری داشت؟

سفر از ۶ جمادی‌الثانی ۴۳۷ (۱۹ دسامبر ۱۰۴۵) تا ۲۶ جمادی‌الثانی ۴۴۴ (۲۳ اکتبر ۱۰۵۲) طول کشید و او در این میان به قاهره رسید (۱ صفر ۴۳۹ / ۲۸ ژوئیهٔ ۱۰۴۷).[2] جزئیات مسیر میانی در منابع بازیابی‌شدهٔ این پیش‌نویس نیامده است.

چرا در یمگان بود؟

به گزارش هانسبرگر و هنزایی، فعالیت تبلیغی او مخالفت برانگیخت و او با پناه امیر اسماعیلی‌مذهب ابوالمعالی علی بن اسد در یمگان بدخشان زیست و از آن‌جا فعالیت می‌کرد.[1][2]

مهم‌ترین آثارش کدام‌اند؟

دیوان قصاید، سفرنامه، و آثار منثوری مانند زاد المسافرین، وجه دین، خوان‌الاخوان، گشایش و رهایش، جامع‌الحکمتین و شش فصل.[1]

آیا «روشنایی‌نامه» و «سعادت‌نامه» از اوست؟

در انتساب این دو مثنوی تردید جدی هست. مینوی هر دو را جعلی می‌دانست، هانسبرگر دلایل منکران را موجه می‌داند، و زاکری دربارهٔ روشنایی‌نامه موضعی دیگر دارد (نک. بخش اختلاف منابع).[1][4]

ناصرخسرو را امروز کجا گرامی می‌دارند؟

در ایران، افغانستان و تاجیکستان متن‌های او در آموزش ادبیات خوانده می‌شود و در بدخشان و دیگر نواحی اسماعیلی‌نشین یاد او زنده است.[1][2]

اثر منظوم

۲۸۶ مورد در ۲ بخش در این آرشیو منتشر شده است.

آغاز اثر
ای گنبد زنگارگون ای پرجنون پرفنونهم تو شریف و هم تو دون هم گمره و هم رهنمون
مسمط، خواندن کامل
اثر منثور

۱۰۰ مورد در این آرشیو منتشر شده است.

آغاز اثر
چنین گوید ابومعین حمیدالدین ناصر بن خسرو القبادینی المروزی تجاوز الله عنه که من مردی دبیرپیشه بودم و از جمله متصرفان در اموال و اعمال سلطانی، و به کارهای دیوانی مشغول…
بخش ۱ - زندگی در مرو، خواندن کامل
فهرست آثار

آثار و مجموعه‌ها

همهٔ آثار ناصرخسرو در این آرشیو، با شمار واقعی شعرهای منتشرشده.

راهنمای مطالعه

از کجا شروع کنم؟

چند ورودی واقعی به آرشیو؛ هر کدام به نخستین صفحهٔ مسیر می‌رسد.

  1. آغاز دیوان اشعار

    از «مسمط» شروع کنید؛ دیوان اشعار ۲۸۶ مورد دارد.

  2. آغاز سفرنامه

    از «بخش ۱ - زندگی در مرو» شروع کنید؛ سفرنامه ۱۰۰ مورد دارد.

  3. مرور فهرست دیوان اشعار

    ۲ بخش با شمار هر بخش؛ از هر بخش می‌توان وارد شد.

  4. اثر کوتاه: زاد المسافرین

    زاد المسافرین تنها ۲۸ مورد دارد و آشنایی سریع‌تری با آثار می‌دهد.

گزیده

آغاز آثار

ابتدای هر اثر ناصرخسرو، با پیوند به متن کامل.

  • دیوان اشعارای گنبد زنگارگون ای پرجنون پرفنونهم تو شریف و هم تو دون هم گمره و هم رهنمونمسمطخواندن کامل ‹
  • خوان الاخوانسپاس مر پدید آرنده چیز را به از چیز پیش از مکان و زمان ، و آفریننده از آن چیز سرمایه جهان را ، که اوست خداوند زمان و…بخش ۱ - بسم اله تیمنا بذکرهخواندن کامل ‹
  • سفرنامهچنین گوید ابومعین حمیدالدین ناصر بن خسرو القبادینی المروزی تجاوز الله عنه که من مردی دبیرپیشه بودم و از جمله متصرفان در…بخش ۱ - زندگی در مروخواندن کامل ‹
  • وجه دینحمد و سپاس مر آفریدگاریرا که عالم پیدا را از عالم پنهان پدید آوریده مر آثار آنرا اندرین نماینده و مر خرد را این بآثار…بسم الله الرحمن الرحیمخواندن کامل ‹
  • جامع الحکمتینآغاز سخن از سپاس خدای کنیم، آفریدگار آسمان و زمین و پدید آرندة مکان ومکین، بر مقتضی تلقین او سبحانه، که فرستاد کتاب…بخش ۱ - دیباچهخواندن کامل ‹
  • زاد المسافرینگوییم که چو موالید از نبات و حیوان اندر عالم «پدید» آینده است به صورت هایی که آن صورت ها بر امهات – که آن طبایع است –…بخش ۱ - فصلخواندن کامل ‹
جست‌وجو

یک بیت، مطلع یا شمارهٔ شعر را بنویسید؛ نتیجه‌ها فقط از آثار ناصرخسرو می‌آید.

قالب‌ها

قالب‌های شعری ناصرخسرو

  • نثر۳۱۴
  • قصیده۲۸۱
  • سایر قالب‌ها۳۵
  • رباعی۴
  • قطعه۱
کشف بیشتر

شاعران هم‌قالب در این آرشیو

آنچه در این آرشیو از قالب‌های ناصرخسرو دارد، نزد این شاعران هم هست؛ پیوند هر مورد به صفحهٔ همان شاعر می‌رود.

خط زمان

ناصرخسرو در یک نگاه

  1. ۳۹۴ ه‌ق (۱۰۰۴ میلادی)

    تولد ناصرخسرو تولد

    ناصرخسرو قبادیانی در سال ۳۹۴ هجری قمری (۱۰۰۴ میلادی) در قبادیان در ناحیهٔ مرو و کنارهٔ آمودریا زاده شد؛ گنجور زادگاه او را بلخ ثبت کرده است.

    ناصرخسرو قبادیانی · دقت تاریخ: سال

    منبع: مرجع مطالعه و تطبیق: ذبیح‌الله صفا، «تاریخ ادبیات در ایران»، مرجع مطالعه و تطبیق: دانشنامهٔ جهان اسلام (مدخل شاعر یا شهر مربوط) · بازبینی‌شده: 2026/10/24

  2. حدود ۴۳۷–۴۴۴ ه‌ق (۱۰۴۵ تا ۱۰۵۲ میلادی)

    سفر هفت‌ساله و سفرنامه اثر

    ناصرخسرو در حدود سال‌های ۴۳۷ تا ۴۴۴ هجری قمری سفری هفت‌ساله به حجاز و مصر و شام داشت که در «سفرنامه» روایت شده است.

    ناصرخسرو قبادیانی · دقت تاریخ: بازهٔ زمانی

    منبع: مرجع مطالعه و تطبیق: ذبیح‌الله صفا، «تاریخ ادبیات در ایران»، مرجع مطالعه و تطبیق: دانشنامهٔ جهان اسلام (مدخل شاعر یا شهر مربوط) · بازبینی‌شده: 2026/10/24

  3. حدود ۴۷۰–۴۸۱ ه‌ق (حدود ۱۰۸۰ میلادی)

    درگذشت ناصرخسرو درگذشت

    ناصرخسرو در یمگان بدخشان درگذشت؛ سال مرگ او در منابع میان حدود ۴۶۹ و ۴۸۱ هجری قمری گزارش شده و هیچ‌کدام قطعی نیست.

    ناصرخسرو قبادیانی · دقت تاریخ: حدودی

    منبع: مرجع مطالعه و تطبیق: ذبیح‌الله صفا، «تاریخ ادبیات در ایران»، مرجع مطالعه و تطبیق: دانشنامهٔ جهان اسلام (مدخل شاعر یا شهر مربوط) · بازبینی‌شده: 2026/10/24

خط زمان کامل

پرسش و پاسخ

پرسش‌های متداول

آثار ناصرخسرو در این آرشیو شامل چه بخش‌هایی است؟

دیوان اشعار (۲۸۶ شعر)، سفرنامه (۱۰۰ شعر)، وجه دین (۵۳ شعر)، جامع الحکمتین (۳۸ شعر)، خوان الاخوان (۱۳۰ شعر)، زاد المسافرین (۲۸ شعر).

چه قالب‌های شعری از ناصرخسرو در دسترس است؟

نثر (۳۱۴)، قصیده (۲۸۱)، سایر قالب‌ها (۳۵)، رباعی (۴)، قطعه (۱).