باب یازدهم: در آنكه سرّ غیب و روح نه توان گفت و نه توان
شمارهٔ ۳۵ عطار
زلفت که از او نفع و ضرر در غیب است
هر مویش را هزار سر در غیب است
گر یک شکن از زلف توام کشف شود
چه سود که صد شکن دگر در غیب است
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- پایانِ مشترک فقط یک حرف است
- ردیف بلند (سه واژه یا بیشتر)
- شمار مصرع‌های بررسی‌شده کم است
پایان مصرع‌ها
- استاست
- شوداست
دربارهٔ عطار
این شعر در مجموعهٔ باب یازدهم: در آنكه سرّ غیب و روح نه توان گفت و نه توان (۵۲ شعر) قرار دارد.