باب هفدهم: در بیان خاصیت خموشی گزیدن
شمارهٔ ۲۶ عطار
آن به که نفس ز کارِ عالم نزنی
وز دست زمانه دست بر هم نزنی
هم غصّهٔ روزگار و هم قصّهٔ خویش
مردانه فرو میخوری و دم نزنی
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- پایانِ مشترک فقط یک حرف است
- شمار مصرع‌های بررسی‌شده کم است
پایان مصرع‌ها
- نزنینزنی
- خویشنزنی
دربارهٔ عطار
این شعر در مجموعهٔ باب هفدهم: در بیان خاصیت خموشی گزیدن (۲۶ شعر) قرار دارد.