باب بیست و یكم: در كار با حق گذاشتن و همه از او دیدن
شمارهٔ ۳۲ عطار
ترسم که چو بیش ازین جهانت ندهند
از بهر زمین شدن زمانت ندهند
هرکار که میببایدت کرد بکن
یعنی دم واپسین امانت ندهند
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- شمار مصرع‌های بررسی‌شده کم است
پایان مصرع‌ها
- ندهندندهند
- بکنندهند
دربارهٔ عطار
این شعر در مجموعهٔ باب بیست و یكم: در كار با حق گذاشتن و همه از او دیدن (۳۲ شعر) قرار دارد.