باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر
شمارهٔ ۴۴ عطار
دردا که ز خواب بس دل غافل ما
تا موی سپید شد سیه شد دل ما
دردا و دریغا که به جز درد و دریغ
حاصل نامد ز عمر بیحاصل ما
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- پایانِ مشترک فقط یک حرف است
- شمار مصرع‌های بررسی‌شده کم است
پایان مصرع‌ها
- ماما
- دریغما
دربارهٔ عطار
این شعر در مجموعهٔ باب بیست و سوم: در خوف عاقبت و سیری نمودن از عمر (۷۷ شعر) قرار دارد.