باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق
شمارهٔ ۴۷ عطار
آن را که ز دریای تو گوهر بایست
همچون گویش نه پا و نه سر بایست
من خود بودم چنانک بودم دلتنگ
دیوانگی عشق تو می در بایست
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- پایانِ مشترک فقط یک حرف است
- شمار مصرع‌های بررسی‌شده کم است
پایان مصرع‌ها
- بایستبایست
- دلتنگبایست
دربارهٔ عطار
این شعر در مجموعهٔ باب سی و دوم: در شكایت كردن از معشوق (۶۱ شعر) قرار دارد.