باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق
شمارهٔ ۳۷ عطار
گه پیش تو چون قلم به سر می‌آییم
گاه از بد و نیک بی‌خبر می‌آییم
با عشق تو دست در کمر می‌آییم
بر پنداری زیر و زبر می‌آییم
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- پایانِ مشترک فقط یک حرف است
- شمار مصرع‌های بررسی‌شده کم است
- با حروف قافیهٔ منبع هم‌خوان نیست
پایان مصرع‌ها
- می‌آییممی‌آییم
- می‌آییممی‌آییم
دربارهٔ عطار
این شعر در مجموعهٔ باب سی و سوم: در شكر نمودن از معشوق (۵۰ شعر) قرار دارد.