باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق
شمارهٔ ۱۲ عطار
چون ماه، به قطع، آب روی تو نداشت
یک ذرّه ز آفتاب روی تو نداشت
خورشید که جملهٔ جهان روشن از اوست
شد زرد از آنکه تابِ روی تو نداشت
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- پایانِ مشترک فقط یک حرف است
- ردیف بلند (سه واژه یا بیشتر)
- شمار مصرع‌های بررسی‌شده کم است
پایان مصرع‌ها
- نداشتنداشت
- اوستنداشت
دربارهٔ عطار
این شعر در مجموعهٔ باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق (۷۶ شعر) قرار دارد.