باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق
شمارهٔ ۴۷ عطار
زلف تو که چون مشک به هر سوی افتاد
بی مهر از آن است که هندوی افتاد
زان گشت چنین شکسته کز غارت جان
از بس که شتاب کرد بر روی افتاد
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- شمار مصرع‌های بررسی‌شده کم است
پایان مصرع‌ها
- افتادافتاد
- جانافتاد
دربارهٔ عطار
این شعر در مجموعهٔ باب سی و پنجم: در صفت روی و زلف معشوق (۷۶ شعر) قرار دارد.