باب سی و هفتم: در صفت خط و خال معشوق
شمارهٔ ۱ عطار
بر لب، خط فستقیش، پیوسته بماند
و آن پسته دهان با جگری خسته بماند
ازتنگی پسته مغز را گنج نبود
از پوست بجست و بر در بسته بماند
باب سی و هفتم: در صفت خط و خال معشوق
بر لب، خط فستقیش، پیوسته بماند
و آن پسته دهان با جگری خسته بماند
ازتنگی پسته مغز را گنج نبود
از پوست بجست و بر در بسته بماند
این شعر در مجموعهٔ باب سی و هفتم: در صفت خط و خال معشوق (۲۱ شعر) قرار دارد.