باب چهل و سوم: در صفت دردمندی عاشق
شمارهٔ ۲۱ عطار
دردی که مرا در دل بی درمان است
یک ذرّه ز دل کم نشود تا جان است
گر دردِ دلِ خلقِ جهان جمع کنند
دردِ دلِ من یک شبه صد چندان است
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- پایان مشترک ممکن است فقط یک پسوند دستوری باشد
- شمار مصرع‌های بررسی‌شده کم است
پایان مصرع‌ها
- استاست
- کننداست
