باب پنجم: در بیان توحید به زبان تفرید
شمارهٔ ۱۲ عطار
بس سرکش را کز سر مویی کُشتم
و آلوده نشد به خونِ کس انگشتم
وین کار عجب نگر که با جملهٔ خلق
رویارویم نشسته پُشتاپُشتم
باب پنجم: در بیان توحید به زبان تفرید
بس سرکش را کز سر مویی کُشتم
و آلوده نشد به خونِ کس انگشتم
وین کار عجب نگر که با جملهٔ خلق
رویارویم نشسته پُشتاپُشتم
این شعر در مجموعهٔ باب پنجم: در بیان توحید به زبان تفرید (۱۳ شعر) قرار دارد.