باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است
شمارهٔ ۲۸ عطار
با درویشان، «کن و مکن» نتوان گفت
جز از عدمِ بی سر و بن نتوان گفت
گر در فقری، زخود فنا گرد وبدانک
در فقر ز ما و من سخن نتوان گفت
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- پایانِ مشترک فقط یک حرف است
- شمار مصرع‌های بررسی‌شده کم است
پایان مصرع‌ها
- گفتگفت
- وبدانکگفت
دربارهٔ عطار
این شعر در مجموعهٔ باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است (۴۷ شعر) قرار دارد.