باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است
شمارهٔ ۴۱ عطار
زان روز که در صدر خودی بنشستم
تا بنشستم به بیخودی پیوستم
دریای عدم شش جهتم بگرفتهست
من، یک شبنم، چه گونه گویم: هستم
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
دربارهٔ عطار
این شعر در مجموعهٔ باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است (۴۷ شعر) قرار دارد.