باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است
شمارهٔ ۴۵ عطار
این بیخودیی که من در آن افتادم
شرحش بدهم که از چسان افتادم
خورشید بتافت سایه دیدم خود را
برخاستم و در آن میان افتادم
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- پایانِ مشترک فقط یک حرف است
- شمار مصرع‌های بررسی‌شده کم است
پایان مصرع‌ها
- افتادمافتادم
- راافتادم
دربارهٔ عطار
این شعر در مجموعهٔ باب هفتم: در بیان آنكه آنچه نه قدم است همه محو عدم است (۴۷ شعر) قرار دارد.