باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا
شمارهٔ ۶۲ عطار
وقتست که بیزحمت جان بنشینم
برخیزم و بی هر دو جهان بنشینم
از عالم هست و نیست آزاد آیم
وانگاه برون این و آن بنشینم
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- پایانِ مشترک فقط یک حرف است
- شمار مصرع‌های بررسی‌شده کم است
پایان مصرع‌ها
- بنشینمبنشینم
- آیمبنشینم
دربارهٔ عطار
این شعر در مجموعهٔ باب هشتم: در تحریض نمودن به فنا و گم بودن در بقا (۶۵ شعر) قرار دارد.