دوبیتی شمارهٔ ۷۸ باباطاهر

وای آن روجی که در قبرم نهند تنگ

به بالینم نهند خشت و گل و سنگ

نه پای آنکه بگریزم ز ماران

نه دست آنکه با موران کنم جنگ