حرص پیری شیأالله از خروشم می‌کشد
قامت خم طرفه زنبیلی به دوشم می‌کشد
۱عبرت حال‌کتان پُر روشن است از ماهتاب
غفلتی دارم که آخر پنبه گوشم می‌کشد
۲شرمسار طبع مجبورم که با آن ساز عجز
انتقام از اختیار هرزه‌کوشم می‌کشد
۳معنی‌خاصی ز حرف و صوت انشاکردنی‌ست
گفتگوآخربه‌آن لعل خموشم می‌کشد
۴سرخوش پیمانهٔ یاد نگاه‌کیستم
رنگ گرداندن به کوی میفروشم می کشد
۵فرصت هستی درین میخانه پُر بی‌مهلت است
همچو می خم تا به‌ساغر دو جوشم‌می‌کشد
۶آفتابم رشتهٔ ساز سحر نگسسته است
آرزو برتخت شاهی خرقه‌پوشم می‌کشد
۷زبن همه شوری‌که دارد کارگاه اعتبار
اندکی افسانهٔ مجنون به هوشم می‌کشد
۸نقش پای رفتگان، صفرکتاب عبرت است
دیده هر جا حلقه می‌یابد به گوشم می‌کشد
۹بر که بندم بیدل از غفلت خطای زندگی
کم گناهی نیست گر دوشم به دوشم می‌کشد
۱۰
