محیط جلوهٔ او موج خیز است از سراب من
ز شبنم آب در آیینه دارد آفتاب من
۱به تحقیق چه پردازم که از نیرنگ دانشها
دلیل وحدت خویش است هر جا در نقاب من
۲قناعت ساغر حیرت غم و شادی نمی‌داند
چو شبنم گوشهٔ چشمی‌ست مینای شراب من
۳غبارم را تپیدن دارد از ذوق فنا غافل
همان خاکم اگر آرام گیرد اضطراب من
۴ندانم با کدامین ذره سنجم هستی خود را
که در وزن کمی بسیار پیش آید حساب من
۵به راحت تهمتی دارم ز احوالم چه می‌پرسی
چو مخمل هم به چشم دیگران دریاب خواب من
۶به هر بی آبرویی چشمهٔ آیینهٔ یأسم
که نقش هر دو عالم شسته می‌جوشد ز آب من
۷به غیر از نفی خویش اثبات عشرت مشکل است اینجا
کتانم پنبه گردد تا ببالد ماهتاب من
۸به تدبیر دگر از خواب غفلت بر نمی‌خیزم
ز هم پاشیدن اعضا مگر باشد گلاب من
۹به پیری چون سحر رفت از سرم سودای جمعیت
ورق گرداند آخر ربط اجزا از کتاب من
۱۰درین محفل ندارد هیچکس خون‌گرمی الفت
مگر از بیکسی بر اخگری چسبد کباب من
۱۱تهی از خود شدن بیدل به بی‌مغزی کشید آخر
درین دریا پُر از خود بود چون گوهر حباب من
۱۲
