غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۰۸ حافظ

خسروا گویِ فلک در خَمِ چوگان تو باد

ساحتِ کون و مکان عرصهٔ میدانِ تو باد

زلفِ خاتونِ ظفر شیفتهٔ پرچم توست

دیدهٔ فتحِ ابد عاشقِ جولانِ تو باد

ای که انشاءِ عطارد صفتِ شوکتِ توست

عقل کل چاکرِ طُغراکشِ دیوانِ تو باد

طِیرهٔ جلوهٔ طوبی قدِ چون سروِ تو شد

غیرتِ خُلدِ بَرین ساحتِ بُستانِ تو باد

نه به تنها حَیَوانات و نَباتات و جَماد

هر چه در عالمِ امر است به فرمانِ تو باد

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف احتمالی: تو بادقافیه: ـان۵ از ۵ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

«تو باد» به واژهٔ پیش از خود چسبیده است؛ ممکن است نشانهٔ جمع یا پسوند دستوری باشد نه ردیفی جدا. تشخیص نهایی با تحلیل ادبیِ انسانی است.

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

فال حافظ

تعبیر کوتاه این غزل (برداشتی ادبی، نه پیشگویی)

فال، لحنی ستایش‌آمیز و امیدوار دارد و از آرزوی کامیابی، پیروزی و شکوه سخن می‌گوید؛ تصویری از اقتدار و نفوذی فراگیر می‌سازد.

۶۹۵ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۴۹۵ شعر) قرار دارد.