غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۷۶ حافظ

شاعر
حافظ
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

باغبان گر پنج‌روزی صحبتِ گل بایدش

بر جفایِ خارِ هجران صبرِ بلبل بایدش

۱

ای دل اندر بندِ زلفش از پریشانی مَنال

مرغِ زیرک چون به دام افتد تحمل بایدش

۲

رندِ عالم‌سوز را با مصلحت‌بینی چه‌کار؟

کار مُلک است آن که تدبیر و تأمل بایدش

۳

تکیه بر تقوی و دانش در طریقت کافری‌ست

راهرو گر صد هنر دارد توکل بایدش

۴

با چُنین زلف و رُخَش بادا نظربازی حرام

هر که روی یاسمین و جَعدِ سنبل بایدش

۵

نازها زان نرگسِ مستانه‌اش باید کشید

این دلِ شوریده تا آن جَعد و کاکُل بایدش

۶

ساقیا در گردشِ ساغر تعلل تا به چند؟

دور چون با عاشقان افتد تَسَلسُل بایدش

۷

کیست حافظ تا ننوشد باده بی‌آوازِ رود؟

عاشقِ مسکین چرا چندین تجمل بایدش؟

۸

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: بایدشقافیه: ـل۸ از ۸ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است

پایان مصرع‌ها

  1. بایدشبایدش
  2. منالبایدش
  3. چه‌کاربایدش
  4. کافری‌ستبایدش
  5. حرامبایدش
  6. کشیدبایدش
  7. چندبایدش
  8. رودبایدش

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

فال حافظ

با نیت دل، از دیوان فال بگیرید

تعبیر کوتاه این غزل (برداشتی ادبی، نه پیشگویی)

این فال به شکیبایی در راه عشق و خواسته‌ها دعوت می‌کند: سختی و دوری را با گله‌مندی بیشتر نکن، در کارهای عملی سنجیده باش و در مسیر دل به توکل تکیه کن.

نیت کن و فال بگیر

دربارهٔ حافظ

۶۹۵ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۴۹۵ شعر) قرار دارد.