غزلیات

غزل شمارهٔ ۲۸۲ حافظ

شاعر
حافظ
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
مفاعیلن مفاعیلن فعولن (هزج مسدس محذوف یا وزن دوبیتی)

بِبُرد از من قرار و طاقت و هوش

بتِ سنگین‌دلِ سیمین بناگوش

۱

نگاری چابکی شِنگی کُلَه‌دار

ظریفی مَه‌وشی تُرکی قباپوش

۲

ز تابِ آتشِ سودایِ عشقش

به سانِ دیگ دایم می‌زنم جوش

۳

چو پیراهن شوَم آسوده‌خاطر

گَرَش همچون قبا گیرم در آغوش

۴

اگر پوسیده گردد استخوانم

نگردد مِهرت از جانم فراموش

۵

دل و دینم، دل و دینم بِبُرده‌ست

بَر و دوشش، بَر و دوشش، بَر و دوش

۶

دوایِ تو، دوایِ توست حافظ

لبِ نوشش، لبِ نوشش، لبِ نوش

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـوش۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. هوشبناگوش
  2. کله‌دارقباپوش
  3. عشقشجوش
  4. آسوده‌خاطرآغوش
  5. استخوانمفراموش
  6. ببرده‌ستدوش
  7. حافظنوش

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

فال حافظ

با نیت دل، از دیوان فال بگیرید

تعبیر کوتاه این غزل (برداشتی ادبی، نه پیشگویی)

دلبستگی عمیقی آرامشت را گرفته، اما مهر و وفاداری‌ات پابرجاست. شور احساس را با سنجیدگی همراه کن و از خودت غافل نشو.

نیت کن و فال بگیر

دربارهٔ حافظ

۶۹۵ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۴۹۵ شعر) قرار دارد.