رسالهٔ اربعین
(۴) خَصْلَتَانِ لَا تَجْتَمِعَانِ فِی مُؤْمِنٍ: البُخْلُ وَسُوْءُ الْخُلُقِ. (جامع الترمذی) جامی
بذل کن مال و خوی نیکو وزر
راه ایمان اگر همی پویی
زانکه در هیچ مؤمنی با هم
نشود جمع بُخل و بدخویی
شعرهای مرتبط
- بخش ۵ - اشارت به حیاتهموزن · رابطهٔ ساختاری
- بخش ۵ - ظلم پادشاه چون سیلی حبیب است که هر چند سخت آید سست نماید و ظلم دیگران چون مشت پراکنده رقیب که هر چند سست نماید سخت آیدهموزن · رابطهٔ ساختاری
- بخش ۵ - مناجات در تضرع و ابتهال به حضرت ذوالجلال والافضال جل جلاله و عم نوالههموزن · رابطهٔ ساختاری
- بخش ۵ - اشارت به قصه امتحان ملائکه مر ابراهیم خلیل را صلوات الرحمن علیه و در باختن آنچه داشت از مواشی و نعم و اموال در محبت حق سبحانه و تعالیهموزن · رابطهٔ ساختاری
- شمارهٔ ۵ - شد این نوشته به سلطان محمد رومیهموزن · رابطهٔ ساختاری
- بخش ۴ - اشارت به معنی تنزیه که متقضای عقل و تشبیه که موجب سمع است با تنبیه بر آنکه کمال در مرتبه جمع استهموزن · رابطهٔ ساختاری
