رباعیات
شمارهٔ ۱۲۸ جامی
رفتی که دلم ز بار غم رنجه کنی
تا خاطرم از بار ستم رنجه کنی
مشکل که زیم بی تو چو آیی روزی
زنهار به خاک من قدم رنجه کنی
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- پایانِ مشترک فقط یک حرف است
- شمار مصرعهای بررسیشده کم است
پایان مصرعها
- کنیکنی
- روزیکنی
