رباعیات
شمارهٔ ۱۴۲ جامی
ای یافته مرهم خود از داغ مپرس
نظاره طاووس کن از زاغ مپرس
گفتار نکو شنو به قایل منگر
انگور خور ای ساده دل از باغ مپرس
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- شمار مصرعهای بررسیشده کم است
پایان مصرعها
- مپرسمپرس
- منگرمپرس
