رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲ خاقانی
غم کرد ریاضِ جان، مه و سال مرا
آئینه ندارد دلِ خوشحال مرا
صیاد ز بس که دوستم میدارد
بسته است در آغوشِ قفس بال مرا
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- شمار مصرعهای بررسیشده کم است
پایان مصرعها
- مرامرا
- میداردمرا
