رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۰۵ خاقانی
بنمود بهار تازه رخسار ای دل
بر باد نهاده باده پیش آر ای دل
اکنون که گشاد چهره گلزار ای دل
ما و می گلرنگ و لب یار ای دل
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- پایانِ مشترک فقط یک حرف است
- شمار مصرعهای بررسیشده کم است
پایان مصرعها
- دلدل
- دلدل
