رباعیات
رباعی شمارهٔ ۲۹۷ خاقانی
خاقانی و روی دل به دیوار سیاه
کز بام سپهر ملک بیرون شد ماه
درگشت فلک چو بخت برگشت از شاه
برگشت جهان چو شاه درگشت از گاه
رباعیات
خاقانی و روی دل به دیوار سیاه
کز بام سپهر ملک بیرون شد ماه
درگشت فلک چو بخت برگشت از شاه
برگشت جهان چو شاه درگشت از گاه