رباعیات
رباعی شمارهٔ ۷۴ خیام
چون روزی و عمر بیش و کم نتوان کرد
دل را به کم و بیش دُژَم نتوان کرد
کارِ من و تو چنان‌که رایِ من و توست
از موم به دستِ خویش هم نتوان کرد
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- پایانِ مشترک فقط یک حرف است
- شمار مصرع‌های بررسی‌شده کم است
پایان مصرع‌ها
- کردکرد
- توستکرد
