درد زندگی [۲۵-۱۶]
رباعی ۲۲ خیام
ایکاش که جای آرمیدن بودی
یا این رَهِ دور را رسیدن بودی
کاش از پیِ صد هزار سال از دل خاک
چون سبزه، امیدِ بردمیدن بودی!
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- شمار مصرعهای بررسیشده کم است
پایان مصرعها
- بودیبودی
- خاکبودی
