غزلیات

غزل شمارهٔ ۱۱۷۹ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل

غره وجه سلبت قلب جمیع البشر

ضاء بها اذ ظهرت باطن لیل کدر

۱

انی وجدت امراه اوصفه تملکهم

او قمراء محتجباء تحت حجاب الفکر

۲

داخله خارجه شارقه بارقه

صورتها کالبشر خلقتها من شرر

۳

حین نأت تنقصنی حین دنت ترقصنی

کادسنا برقتها یذهب نور البصر

۴

قامتها عالیه قیمتها غالیه

غمزتها ساحره ریقتها من سکر

۵

هدهدها من سباء اتحفنا من نبً

مندیها اخبرنی غیبنی کالخبر

۶

قلت لروح القدس ما هی قل لی عجباً

قال اما تعرفها تلک لا حدی الکبر

۷

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

قافیه: ـر۷ از ۷ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

  • پایانِ مشترک فقط یک حرف است

پایان مصرع‌ها

  1. البشرکدر
  2. تملکهمالفکر
  3. بارقهشرر
  4. ترقصنیالبصر
  5. غالیهسکر
  6. نبکالخبر
  7. عجباالکبر

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.