من اگر دست زنانم نه من از دستِ زنانم
نه از اینم نه از آنم من از آن شهر کلانم
۱نه پی زمر و قمارم نه پی خمر و عقارم
نه خمیرم نه خمارم نه چنینم نه چنانم
۲من اگر مست و خرابم نه چو تو مست شرابم
نه ز خاکم نه ز آبم نه از این اهل زمانم
۳خرد پوره آدم چه خبر دارد از این دم
که من از جمله عالم به دو صد پرده نهانم
۴مشنو این سخن از من، وَ نه زین خاطر روشن
که از این ظاهر و باطن نه پذیرم نه ستانم
۵رخ تو گرچه که خوب است قفس جان تو چوب است
برم از من که بسوزی که زبانه‌ست زبانم
۶نه ز بویم نه ز رنگم نه ز نامم نه ز ننگم
حذر از تیر خدنگم که خدایی است کمانم
۷نه می خام ستانم نه ز کس وام ستانم
نه دم و دام ستانم هله ای بخت جوانم
۸چو گلستان جنانم طربستان جهانم
به روان همه مردان که روان است روانم
۹شکرستان خیالت بر من گلشکر آرد
به گلستان حقایق گل صدبرگ فشانم
۱۰چو درآیم به گلستان گل افشان وصالت
ز سر پا بنشانم که ز داغت به نشانم
۱۱عجب ای عشق چه جفتی چه غریبی چه شگفتی
چو دهانم بگرفتی به درون رفت بیانم
۱۲چو به تبریز رسد جان سوی شمس الحق و دینم
همه اسرار سخن را به نهایت برسانم
۱۳
