غزل شمارهٔ ۳۲۱۵ مولانا

یا ساقیةالمدام هاتی

وامحوا بمدامة صفاتی

من عین مدامة رحیق

لا تمزجها من‌الفرات

اشبع طربا و رو عیشا

لا تخش ملامةالوشاة

لا تسکر جاهلا لئیما

واسکر نفرا من الکفاة

قم فاسب بوجنتیک عقلی

قم فاقن بمقلتیک ذاتی

بشری بولوج روح قدس

ینجی نظری من‌الکفاة

لاخوف ولا فنا لذات

لا ینعشه من‌الممات

لا امن و لا امان حتی

اقطع طمعی من‌نجات

تبریز نحقتنی و الا

فاحسب بدنی من‌الموات