غزلیات

غزل شمارهٔ ۳۹۴ مولانا

شاعر
مولانا
مجموعه
غزلیات
قالب
غزل
وزن
فاعلاتن فاعلاتن فاعلاتن فاعلن (رمل مثمن محذوف)

چشمه‌ای خواهم که از وی جمله را افزایش است

دلبری خواهم که از وی مرده را آسایش است

۱

بنده بحر محیطم کز محیطی برتر است

سنگ و گوهر هر دو را از فضل او بخشایش است

۲

باغ و طاووسند هر یک از جمالش بانصیب

زاغ را خالی ندارد گرچه بی‌آرایش است

۳

صورت ار نقصان پذیرد نیست معنی را کمی

عاشق اندر ذوق باشد گرچه در پالایش است

۴

بنگر اندر جان که هست او از بلندی بی‌خبر

گرچه اندر قالبْ او در خانهٔ آلایش است

۵

شمس تبریزی قدومت خانه اقبال را

صحن را افروزش است و بام را اندایش است

۶

قافیه و ردیف

نتیجهٔ پیشنهادی

ردیف: استقافیه: ـایش۶ از ۶ مصرع قافیه‌دار با این الگو می‌خوانَد

پایان مصرع‌ها

  1. استاست
  2. استاست
  3. بانصیباست
  4. کمیاست
  5. بی‌خبراست
  6. رااست

این نتیجه را برنامه با مقایسهٔ نوشتهٔ پایان مصرع‌ها پیشنهاد کرده است؛ وزن و تلفظ بررسی نشده و جایگزین تحلیل عروضی نیست.

دربارهٔ مولانا

۶٬۳۲۹ شعر منتشرشده در آرشیو

این شعر در مجموعهٔ غزلیات (۳٬۲۳۰ شعر) قرار دارد.