رباعیات
رباعی شمارهٔ ۱۷ سعدی
خیزم بروم چو صبر نامحتمل‌ست
جان در قدمش کنم که آرامِ دل‌ست
و اقرار کنم برابر دشمن و دوست
«کآن کس که مرا بکشت از من بحل‌ست»
قافیه و ردیف
نتیجهٔ پیشنهادی
- پایانِ مشترک فقط یک حرف است
- ردیف با نیم‌فاصله به واژه چسبیده است؛ ممکن است جزئی از خود واژه باشد
- شمار مصرع‌های بررسی‌شده کم است
پایان مصرع‌ها
- نامحتمل‌ستدل‌ست
- دوستبحل‌ست
