شمارهٔ ۴۲ سعدی

گر خوب‌تر از روی تو باغی بودی

پایم همه روزه راه آن پیمودی

‌چندان کَرَمت نیست که خشنود کنی

‌درویشی از آن باغ به شفتالودی؟