شمارهٔ ۵۱ سعدی

ای خواجه اگر با خرد و تمکینی

جز جَلق زدن کار دگر نگزینی

‌چه خوش‌تر ازین بود، که هنگام جَماع

‌تا خایه فرو بری، سرش را بینی