شمارهٔ ۶ سعدی

دی مردکی آبِ پشت می‌‌ریخت به دشت

می‌‌گفت و از این حدیث می ‌درنگذشت

‌باری چو گناهکار می‌‌باید بود

‌هم در کفِ پاک بِه که در کونِ پَلَشت