رَضِینا مِن وصالکِ بالوُعودِ
علی ما انتِ ناسیة العهود
۱ترکتِ مَدامِعی طوفانَ نوحٍ
و نارُ جوانحی ذات الوقود
۲صرمت حِبال میثاقی صدوداً
وألزَمَهُنَّ کالحبلِ الوریدِ
۳نَفَرتِ تجانُباً فاصفَرَّ وَردی
فعودی رُبَّما یَخضَرُّ عودی
۴متی امتت کُؤوس الشوقِ یُغنی
اَنینُ الوجدِ من نَغَماتِ عودِ
۵و اصبحَ نومُ اَجفانی شریداً
لَعَلَّکَ اَی ملیحةَ ان ترودی
۶الیسَ الصّدرُ اَنعَم من حریرٍ؟
فکیفَ القلبُ اصلبُ من حدید
۷و کم تنحل عقدة سلک دمعی
لربّاتِ الأَساوِرِ والعقود
۸اکادُ اطیرُ فی الجوِّ اشتیاقاً
اذا ما اهتزَّ بانات القُدود
۹لقد فتَّنتَنی بسوادِ شَعرٍ
و حُمرة عارضٍ و بیاض جیدِ
۱۰و أسفرت البراقع عن خُدودٍ
اقولُ تَحَمَّرت بدَمِ الکُبودِ
۱۱و غربیب العقائص مرسلات
یطلن کلیلة الدنف الوحید
۱۲غدائر کالصوالج لاویاتٌ
قد التفتَ علی اُکَرِ النُهود
۱۳لیالی بُعدِهن مساء موت
و یوم وصالهنّ صباحُ عیدِ
۱۴الا اِنّی شَغَفتُ بهِنَّ حقّاً
و کیفَ الحقُّ اَستُرُ بالجُحودِ
۱۵و لو انکرتُ ما بی لیسَ یخفی
تغیّر ظاهری اَدنیَ شُهودی
۱۶تَشابهَ بالقیامةِ سوءُ حالی
و اِلّا لَم تَکُن شَهِدَت جُلودی
۱۷لقد حملت صُروف الدّهر عزمی
علی جوب القِفار و قطع بیدِ
۱۸نهضتُ اسیر فی الدنیا انطلاقا
فأوثَقَنیِ المَوَدّةُ بالقُیود
۱۹و لازَمَنی لِزام الصّبرِ حتّی
سُعِدتُ بطلعة الملکِ السعیدِ
۲۰من استحمیَ بجاه جلیل قدرٍ
لقد آویِ الی رُکنٍ شدیدِ
۲۱
