جست‌وجو در اشعار

هم‌قافیهقافیه: ـوستغزلیات

سرِ ارادتِ ما و آستانِ حضرت دوست

که هر چه بر سرِ ما می‌رود ارادتِ اوست

هم‌قافیهقافیه: ـوستغزلیات

دارم امید عاطفتی از جناب دوست

کردم جنایتی و امیدم به عفو اوست

هم‌قافیهقافیه: ـوستمواعظ

گر خود ز عبادت استخوانی در پوست

زشتست اگر اعتقاد بندی که نکوست

هم‌قافیهقافیه: ـوستدیوان اشعار

از بس که بیازرد دل دشمن و دوست

گویی به گناه مسخ کردندش پوست

هم‌قافیهقافیه: ـوستدیوان اشعار

ای در دل من رفته چو خون در رگ و پوست

هرچ آن به سر آیدم ز دست تو نکوست

هم‌قافیهقافیه: ـوستدیوان اشعار

چون حال بدم در نظر دوست نکوست

دشمن ز جفا گو ز تنم برکن پوست

هم‌قافیهقافیه: ـوستدیوان اشعار

غازی ز پی شهادت اندر تک و پوست

وآن را که غم تو کُشت، فاضل‌تر ازوست

هم‌قافیهقافیه: ـوستدیوان اشعار

گر دل به کسی دهند باری به تو دوست

کت خوی خوش و بوی خوش و روی نکوست

هم‌قافیهقافیه: ـوستدیوان اشعار

گر زخم خورم ز دست چون مرهم دوست

یا مغز برآیدم چو بادام از پوست

هم‌قافیهقافیه: ـوستدیوان اشعار

گویند رها کنش که یاری بدخوست

خوبیش نیرزد به درشتی که دروست

هم‌قافیهردیف: می‌باید داشتقافیه: ـوستدیوان اشعار

با دوست چنان که اوست می‌باید داشت

خونابه درون پوست می‌باید داشت

هم‌قافیهقافیه: ـوستمواعظ

ماه را دید مرغ شب پره گفت

شاهدت روی و دلپذیرت خوست