جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۶٬۹۵۴ نتیجه برای «آتش» · صفحهٔ ۱۱۴ از ۵۸۰
- غزل شمارهٔ ۳۵۵ صائبنشان عشق را بگذار چون آتش به حال خودکه رسوایی شود از پوشش افزون این علامت را
- غزل شمارهٔ ۳۵۹ صائبتو ای پروانه عاجز، تلاش قرب آتش کنکه من از گرمی پرواز می سوزم پر خود را
- غزل شمارهٔ ۳۶۶ صائبنسوزد پرده شرم و حیا را باده روشنز آتش نیست پروایی پر و بال سمندر را
- غزل شمارهٔ ۳۶۸ صائبنیندیشد ز درد و داغ نومیدی دل عاشقکه از آتش بود پروانه راحت سمندر را
- غزل شمارهٔ ۳۶۹ صائبز آه سرد پروا نیست عشاق بلاکش راکند بر دود صبر آن کس که می افروزد آتش را
- غزل شمارهٔ ۳۷۱ صائبز خط عنبرین زیبد نقاب آن روی دلکش رابه از خاکستر خود نیست مرهم، داغ آتش را
- غزل شمارهٔ ۳۹۴ صائبدل روشن اسیر رنگ و بو هرگز نمی گردددر آتش می گذارد لاله و گل نعل شبنم را
- غزل شمارهٔ ۴۱۰ صائبمن بی دست و پا زین خردسالان چون ستانم دل؟که نتواند رسید آتش به گرد این نی سواران را
- غزل شمارهٔ ۴۱۱ صائبچه خونها می خورد برق حوادث از رگ جانمنگیرد هیچ آتشدست، نبض بی قراران را!
- غزل شمارهٔ ۴۱۶ صائببه ذوقی بر سر خاکستر ادبار بنشینمکه بر آتش نشاند رشک من مسندنشینان را
- غزل شمارهٔ ۴۳۷ صائبمده در جوش گل چون لاله از کف میگساری راکه نعل از برق در آتش بود ابر بهاری را
- غزل شمارهٔ ۴۴۳ صائبزبون کش نیستم چون باد صبح از پرتو همتوگرنه یاد می دادم به شمع آتش زبانی را