جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۷۷ نتیجه برای «سد» با فیلتر رباعی · صفحهٔ ۱۳ از ۱۵
- شمارهٔ ۲۰ جامیاز تیغ خسان اگرچه بیداد رسدصد زخم ستم بر دل ناشاد رسد
- شمارهٔ ۳۳ جامیجامی روزی فلک به دادت برسدوز بند زمانه صد گشادت برسد
- شمارهٔ ۴۴ جامیعاشق چو شوی تیغ به سر باید خوردزهری که رسد همچو شکر باید خورد
- شمارهٔ ۴۴ جامیآن مه که ز شاه قصه چون بنویسدبر لوح سپهر نیلگون بنویسد
- شمارهٔ ۵۹ جامیدل را ز تو غیر روشنی خود چه رسدجان را به تو جز فروتنی خود چه رسد
- شمارهٔ ۶۱ جامیچون شب برسد ز صبح‌خیزان می‌باشچون صبح شود ز اشک‌ریزان می‌باش
- شمارهٔ ۷۶ جامییارب نرسد به حسنت آسیب زوالدر چارده سالگی بمانی صد سال
- شمارهٔ ۱۰۴ جامیفاسد شده را ز روزگار وارونلایمکن ان یصلحه العطارون
- شمارهٔ ۱۳۹ جامیافسوس که حاسدان نادان پی نامبر وضع دگر به جایشان بنشستند
- شمارهٔ ۱۴۷ جامیبا من سخن ار نگویی این بس که رسددر گوش من آنچه گفته ای با دگران
- بخش ۳۵ جامیخواجه بهاء الدین نقشبند را - قدس سره - پرسیدند که سلسله شما به کجا می رسد؟ فرمودند که از سلسله کسی به جایی نرسد.
- بخش ۶ جامیحلاج را - قدس سره - پرسیدند که مرید کیست؟ گفت: مرید آن است که از نخست بار که حضرت حق را نشانه قصد خود سازد، تا به وی نرسد به هیچ نیارامد و به هیچ کس نپردازد.