جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۶٬۹۵۴ نتیجه برای «آتش» · صفحهٔ ۱۴۱ از ۵۸۰
- غزل شمارهٔ ۲۸۹۱ صائبزبان آتشین از سرزنش سالم نمی ماندکه رزق گاز گردد شمع هر جا سر برون آرد
- غزل شمارهٔ ۲۸۹۳ صائبچه خوش باشد خط از رخسار جانان سر برون آرداز این آتش به جای دود ریحان سر برون آرد
- غزل شمارهٔ ۲۸۹۴ صائبزدشت عشق کز گرمی گدازد مغز آتش رابه خاکستر نشیند هر که خواهد نی برون آرد
- غزل شمارهٔ ۲۸۹۷ صائببه بال کاغذین بیرون شدن من آرزو دارماز ان آتش که بال و پر سمندر بر نمی آرد
- غزل شمارهٔ ۲۸۹۹ صائبزبرق انتقام ایمن مشو گر اهل آزاریکه آتش عاقبت در خانه زنبور می بارد
- غزل شمارهٔ ۲۹۰۲ صائبمن آن آتش نو امر غم که چون از یکدگر ریزمزگرمی استخوانم شمع در راه هما دارد
- غزل شمارهٔ ۲۹۰۳ صائبمغیلان پای نازک طینتان را در حنا داردچه غم دارد زخار آن کس که آتش زیر پا دارد؟
- غزل شمارهٔ ۲۹۲۲ صائببه این تردامنی در حشر اگر از خاک برخیزمخطرها آتش دوزخ زدامان ترم دارد
- غزل شمارهٔ ۲۹۲۵ صائبزحرف راست می سوزند دایم راستان صائبکه صبح صادق از خورشید آتش در دهان دارد
- غزل شمارهٔ ۲۹۳۷ صائبمسخر کرد خط آن روی آتشناک را آخرز آتش رو نتابد هر که از دلها سپه دارد
- غزل شمارهٔ ۲۹۴۵ صائبکجا هر خام دستی می تواند پنجه زد با من؟سمندر دست بر آتش مرا از دور می دارد
- غزل شمارهٔ ۲۹۵۲ صائبلب میگون او را نیل چشم زخم باشد خطوگرنه آتش یاقوت خاکستر نمی دارد