جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۶٬۹۵۴ نتیجه برای «آتش» · صفحهٔ ۱۴۵ از ۵۸۰
- غزل شمارهٔ ۳۰۹۶ صائبنگردد شمع خرج گاز چون خاموش می گرددگل خیر زبان آتشین سر باختن باشد
- غزل شمارهٔ ۳۰۹۸ صائبگر از دست تهی آتش بر آرم چون چنار از خوداز ان خوشتر که چشمی در پی سامان من باشد
- غزل شمارهٔ ۳۱۲۷ صائببه فریاد آورد آمیزش ناجنس آتش راندارد ناله ای تا آب با روغن نمی باشد
- غزل شمارهٔ ۳۱۲۸ صائبمرا از خانه زنبور آتش دیده، روشن شدکه حسن عاقبت با مردم‌آزاری نمی‌باشد
- غزل شمارهٔ ۳۱۳۵ صائببه ناز افراختی قامت فلکها در سجود آمدزمی افروختی رخسار، آتش در وجود آمد
- غزل شمارهٔ ۳۱۴۱ صائببرات رستگاری پاکدامانی است از دوزخزبی جرمی سیاوش سالم از آتش برون آمد
- غزل شمارهٔ ۳۱۴۴ صائبنگاهش تا زمژگان تاخت بیرون سوخت عالم راعجب آتش عنانی از صف محشر برون آمد
- غزل شمارهٔ ۳۱۵۶ صائبنداری رحم اگر بر غیر، برخود رحم کن صائبکه آتش گرم چون شد دوست از دشمن نمی داند
- غزل شمارهٔ ۳۱۵۷ صائبدل دیوانهٔ من دوست از دشمن نمی‌داندچو آتش شعله‌ور شد آب از روغن نمی‌داند
- غزل شمارهٔ ۳۱۵۹ صائبزدود عنبرینش بوی ریحان بهشت آیدسپندی را که صائب آتش آن رو بسوزاند
- غزل شمارهٔ ۳۱۶۱ صائبچنین کز آتش دل آب گردیدم عجب نبودکه نقش بوریا بر جسمم از موج هوا ماند
- غزل شمارهٔ ۳۱۶۲ صائبچنین کز دیده شوخ کواکب می جهد آتشدل بی داغ در معموره عالم کجا ماند؟