جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۴۴۴ نتیجه برای «صد» با فیلتر سایر قالب‌ها · صفحهٔ ۳ از ۳۷
- تک‌بیت شمارهٔ ۱۰۷۴ صائبدیدن یک روی آتشناک را صد دل کم استمن به یک دل، عاشق صد آتشین رخساره‌ام
- تک‌بیت شمارهٔ ۱۳۲۴ صائبز صد هزار پسر، همچو ماه مصر یکیچنان شود که چراغ پدر کند روشن
- تک‌بیت شمارهٔ ۱۵۰۲ صائبعمر با صد ساله الفت بیوفایی کرد و رفتاز که دیگر در جهان چشم وفا دارد کسی؟
- تک‌بیت شمارهٔ ۱۵۳۸ صائبصنوبر با تهیدستی به دست آورد صد دل راتو بی‌پروا برون از عهدهٔ یک دل نمی‌آیی
- بخش ۵ جامیروباه را گفتند: هیچ توانی که صد دینار بستانی و پیغامی به سگان ده رسانی؟ گفت: والله مزدی فراوان است اما در این معامله خطر جان است.
- شمارهٔ ۱۲۸ رودکی سمرقندیچرا عمر کرکس دو صد سال؟ ویحک!نماند فزون تر ز سالی پرستو؟
- حکمت شمارهٔ ۸۲ سعدی شیرازیحلم شتر چنان که معلوم است اگر طفلی مهارش گیرد و صد فرسنگ برد، گردن از متابعتش نپیچد. اما اگر دره‌ای هولناک پیش آید که موجب هلاک باشد و طفل آنجا به نادانی خواهد شدن، زمام از کفش در گسلاند و بیش مطاوعت نکند که هنگام درشتی …
- بخش ۳۸ جامی… در گردن شتر آویخت و بانگ زد که که می خرد شتری به یک درم و گربه ای به صد درم؟ اما بی یکدیگر نمی فروشم شخصی بود آنجا رسید گفت: چه ارزان بودی این شتر اگر این قلاده در گردن نداشتی.
- بخش ۱۳ جامیوزیر هرمز بن شاپور به وی نامه نوشت که بازرگانان دریابار جواهر بسیار آورده اند و آن را به صد هزار دینار برای پادشاه خریده ایم، شنیده ام که آن را پادشاه نمی خواهد اگر راست است فلان بازرگان به صد هزار دینار سود می خردو
- حکایت شمارهٔ ۲۱ سعدی شیرازیبازرگانی را شنیدم که صد و پنجاه شتر، بار داشت و چهل بندهٔ خدمتکار.
- حکایت شمارهٔ ۱۸ سعدی شیرازیخرقهپوشی در کاروان حجاز همراه ما بود. یکی از امرای عرب مر او را صد دینار بخشیده تا قربان کند. دزدان خفاجه ناگاه بر کاروان زدند و پاک ببردند. بازرگانان گریه و زاری کردن گرفتند و فریاد بی‌فایده خواندن.
- حکایتِ شمارهٔ ۲۷ سعدی شیرازییکی در صنعتِ کُشتی گرفتن سرآمده بود، سی‌صد و شصت بندِ فاخر بدانستی و هر روز به نوعی از آن کُشتی گرفتی. مگر گوشهٔ خاطرش با جمالِ یکی از شاگردان میلی داشت. سی‌صد و پنجاه و نُه بندش در‌آموخت مگر یک بند که در تعلیمِ آن دفع ا …