جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۱٬۹۴۲ نتیجه برای «گل» · صفحهٔ ۶۴۱ از ۹۹۶
- بیست و چهارم جلال الدین محمد مولویبهر گل رخسارش، کز باغ بقا رویدچون فاخته می‌گوید هر بلبل جان: « کوکو »
- بخش ۶۹ - باز دادن شاه گنج‌نامه را به آن فقیر کی بگیر ما از سر این برخاستیم جلال الدین محمد مولویای ضیاء الحق حسام دین و دلکی توان اندود خورشید‌ی به گل
- بخش ۳ ابوالقاسم فردوسیهمه شهر گویی مگر بتکده‌ستز دیبای چین بر گل آذین زدست
- بخش ۱۹ ابوالقاسم فردوسییکی نامه از قیر و مشک و گلاببفرمود در کار افراسیاب
- بخش ۱۳ ابوالقاسم فردوسیبپرسید و گفتا چه بودت بگویچرا پژمرید آن چو گلبرگ روی
- بخش ۱۱ ابوالقاسم فردوسیهمی پوست کند این از آن آن ازینهمی گل شد از خون سراسر زمین
- بخش ۱۳ ابوالقاسم فردوسیترا گاه گرمی و خوشی گذشتگل و لاله و رنگ وشی گذشت
- بخش ۱۰ ابوالقاسم فردوسیز گل هر یکی بر سرش افسرینشسته به هرجای رامشگری
- بخش ۱ - پادشاهی جمشید هفتصد سال بود ابوالقاسم فردوسیهر آنچ از گل آمد چو بشناختندسبک خشت را کالبد ساختند
- بخش ۲ ابوالقاسم فردوسیسراسر به شمشیرشان کرد چاکگل انگیخت از خون ایشان ز خاک
- بخش ۱۷ ابوالقاسم فردوسیبرآرد گل تازه از خار خشکشود خاک با بخت بیدار مشک
- بخش ۲ ابوالقاسم فردوسیخرامان بیامد به نزدیک سروچنان چون به پیش گل اندر تذرو