جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۸٬۸۵۵ نتیجه برای «گه» · صفحهٔ ۶۶۵ از ۷۳۸
- بخش ۳۹ - رنجانیدن امیری خفته‌ای را کی مار در دهانش رفته بود جلال الدین محمد مولویتا شبانگه می‌کشید و می‌گشادتا ز صفرا قی شدن بر وی فتاد
- بخش ۶۶ - حکایت آن مداح کی از جهت ناموس شکر ممدوح می‌کرد و بوی اندوه و غم اندرون او و خلاقت دلق ظاهر او می‌نمود کی آن شکرها لافست و دروغ جلال الدین محمد مولویدر زمین حق زراعت کردنیتخمهای پاک آنگه دخل نی
- سی‌ام جلال الدین محمد مولویایا ساقی قدوسی، گهی آیی به جاسوسیگهی رنجور را پرسی، گهی انگور افشاری
- بخش ۷۹ - قصهٔ «سُبْحانی، ما اَعْظَمَ شَأْنی» گفتن ابویزید قدّس الله سرّه و اعتراض مریدان و جواب این مر ایشان را نه به طریق گفت زبان بلک از راه عیان جلال الدین محمد مولویوآنک آگه بود از آن صاحب‌قراندل ندادش که زند زخمِ گران
- بخش ۱۶۶ - جواب گفتن امیر المؤمنین کی سبب افکندن شمشیر از دست چه بوده است در آن حالت جلال الدین محمد مولویمن چو تیغم پر گهرهای وصالزنده گردانم نه کشته در قتال
- بخش ۲۵ ابوالقاسم فردوسیچوخراد بر زین بیامد برشنگه کرد روی و سر و افسرش
- بخش ۴ ابوالقاسم فردوسیز جیحون گذر کرد مانند بادوزان آگهی شد بر کیقباد
- بخش ۱۵ ابوالقاسم فردوسیببین این شگفتی که دهقان چه گفتبدانگه که بگشاد راز از نهفت
- بخش ۱۵ ابوالقاسم فردوسیوزان جایگه خواسته برگرفتهمی ماند از کار اختر شگفت
- بخش ۹ ابوالقاسم فردوسینگه کرد بهمن به نخچیرگاهبدید آن بر پهلوان سپاه
- بخش ۲۱ ابوالقاسم فردوسیچو رستم بیامد به ایوان خویشنگه کرد چندی به دیوان خویش
- بخش ۱۲ ابوالقاسم فردوسیاز آن پس کجا رزمگه ساختندوز آن رزم دل را بپرداختند