جست‌وجو در اشعار
برای عبارت دقیق، آن را میان «گیومه» یا "نقل‌قول" بگذارید. اعراب، ی/ي، ک/ك و نیم‌فاصله در جست‌وجو مهم نیستند.
پالایش بر پایهٔ شاعر، قالب و اثر
۱۲٬۳۸۸ نتیجه برای «بد» · صفحهٔ ۷۵۶ از ۱٬۰۳۳
- بخش ۱۶۱ - دویدن آن شخص به سوی موسی به زنهار چون از خروس خبر مرگ خود شنید جلال الدین محمد مولویعاقل اول بیند آخر را بدلاندر آخر بیند از دانش مقل
- بخش ۵۲ - حکایت جلال الدین محمد مولویدر صحابه کم بدی حافظ کسیگرچه شوقی بود جانشان را بسی
- بخش ۲ - عاشق شدن پادشاه بر کنیزک رنجور و تدبیر کردن در صحت او جلال الدین محمد مولویکوزه بودش آب می‌نامد بدستآب را چون یافت خود کوزه شکست
- بخش ۱۳۲ - حکایت هم در بیان تقریر اختیار خلق و بیان آنک تقدیر و قضا سلب کنندهٔ اختیار نیست جلال الدین محمد مولویچون بدین عذر اعتمادی می‌کنیبر حوالی اژدهایی می‌تنی
- بخش ۱۰۹ - در بیان آنک شناسای قدرت حق نپرسد کی بهشت و دوزخ کجاست جلال الدین محمد مولویاز بن دندان برویاند شکرتا بدانی قوت حکم قدر
- بخش ۱۳۶ - کرامات شیخ شیبان راعی قدس الله روحه العزیز جلال الدین محمد مولویهم در آخر عجز خود را او بدیدمرده شد دین عجایز را گزید
- بخش ۱۷۲ - تشبیه نص با قیاس جلال الدین محمد مولویاینچنین کس اصلش از افلاک بودیا مبدل گشت گر از خاک بود
- بخش ۱۳۲ - حکایت نذر کردن سگان هر زمستان کی این تابستان چون بیاید خانه سازیم از بهر زمستان را جلال الدین محمد مولوینعمت آرَد غفلَت و شُکر اِنتِباه.صیدِ نعمت کُن بِدامِ شُکر، شاه.
- بخش ۱۷۵ - فرق میان دانستن چیزی به مثال و تقلید و میان دانستن ماهیت آن چیز جلال الدین محمد مولویتا بداند کودک آن را از مثالگر نداند ماهیت یا عین حال
- بخش ۱۵۳ - ربودن عقاب موزهٔ مصطفی علیه السلام و بردن بر هوا و نگون کردن و از موزه مار سیاه فرو افتادن جلال الدین محمد مولویعکس عبدالله همه نوری بودعکس بیگانه همه کوری بود
- بخش ۱۶۳ - حکایت آن مجاهد کی از همیان سیم هر روز یک درم در خندق انداختی به تفاریق از بهر ستیزهٔ حرص و آرزوی نفس و وسوسهٔ نفس کی چون می‌اندازی به خندق باری به یک‌بار بینداز تا خلاص یابم کی الیاس احدی الراحتین او گفته کی این راحت نیز ندهم جلال الدین محمد مولویاین همه مردن نه مرگ صورت استاین بدن مر روح را چون آلت است
- بخش ۱۱۵ - قصاص فرمودن داود علیه السلام خونی را بعد از الزام حجت برو جلال الدین محمد مولویهم بدان تیغش بفرمود او قصاصکی کند مکرش ز علم حق خلاص؟